Gehieneko muga

Errebalorizazio-arauek pentsio publikoetarako jasotzen den gehieneko muga bat ezartzen dute urtero, eta muga hori ezin du gainditu onuradun berak jasotzen duen pentsioak edo pentsio publikoen baturak.

Muga horren aplikaziotik kanpo geratzen dira soilik terrorismo-ekintzen ondoriozko pentsioak, bai eta administrazio-mutualismoak (MUFACE, MUGEJU eta ISFAS) eta Gizarte Segurantzak "ezintasun handia" kontzeptupean ematen duten prestazio osagarria ere (pentsioaren % 50).

2025eko urtarrilaren 1a baino lehen sortutako pentsioetarako, zenbateko hori 3.263,94 euro osokoa da hilean, titular horrek urtean 14 hileko jasotzeko eskubidea duenean, edo, bestela, 45.695,16 eurokoa urtean.

2025ean sortzen diren pentsio publikoak jasotzeko gehieneko muga, bakarrik edo beste batzuekin batera, 2025ean hau izango da:

• 3.267,60 euro hilean, titularrari legozkiokeen aparteko ordainsariei kalterik egin gabe. Aparteko ordainsari horien zenbatekoak ere muga hori izango du.
  
• 45.746,40 euro urtean.
  

Ondorio horietarako, abenduaren 28ko 37/1988 Legearen 42. artikuluak honako hau ezartzen du:

Honako hauek hartuko dira pentsio publikotzat:

1. Estatuko Klase Pasiboen Araubideak ordaindutakoak eta, oro har, Estatuko Gastuen Aurrekontuko 07 ataleko kredituen kontura ordaindutakoak.
2. Gizarte Segurantzako Araubide Orokorrak eta Araubide Bereziek ordaindutakoak, Gizarte Segurantzako modalitate ez-kontributibokoak, atzerrian bizi diren espainiarren aldeko zahartzaroko eta ezintasuneko prestazio ekonomikoak eta itzulitako espainiarrentzako zahartzaroko laguntza-pentsioak.
3. Estatuko Funtzionario Zibilen Mutualitate Orokorraren, Indar Armatuen Gizarte Institutuaren eta Mutualitate Orokor Judizialaren funts bereziek edo mutualitate horiek berek ordaindutakoak, bai eta Gizarte Segurantzako Institutu Nazionalaren Funts Bereziak ordaindutakoak ere.
4. Autonomia-erkidegoetako eta toki-korporazioetako aurreikuspen-sistemek edo -araubideek eta erakundeek berek ordaindutakoak. Osorik edo zati batean baliabide publikoekin finantzatzen diren mutualitateek, montepioek edo gizarte-aurreikuspeneko erakundeek ordaindutakoak.
5. Osorik edo zati batean baliabide publikoekin finantzatzen diren mutualitateek, montepioek edo gizarte-aurreikuspeneko erakundeek ordaindutakoak.
6. Estatuaren, autonomia-erkidegoen, toki-korporazioen edo bataren zein besteen erakunde autonomoen kapitalean partaidetza nagusia, zuzena edo zeharkakoa, duten enpresek edo sozietateek ordaindutakoak, dela zuzenean, dela beste erakunde batekin dagokion aseguru-poliza sinatuz, erakunde horren izaera juridikoa edozein dela ere, dela haien mutualitateek edo aurreikuspen-erakundeek ordaindutakoak, baldin eta pentsioa eragin dutenen zuzeneko ekarpenak baliabide publikoekin osatzen badira, enpresaren edo sozietatearen beraren baliabideak barne.
7. Estatuko Administrazioak edo autonomia-erkidegoek 1960ko uztailaren 21eko Legea eta uztailaren 24ko 2620/1981 Errege Dekretua betez ordaindutakoak, bai eta Minusbaliatuak Gizarteratzeari buruzko apirilaren 7ko 13/1982 Legean aurreikusitako gutxieneko diru-sarrerak bermatzeko eta hirugarren pertsona baten laguntzarako subsidio ekonomikoak ere.
8. Aurreko letretan aipatu ez den beste edozein, osorik edo zati batean baliabide publikoen kontura ordaintzen dena.

Ez dira pentsio publikotzat hartuko enpleguko pentsio-planen edo aseguru kolektiboko kontratuen bidez ordaindutakoak, enpresako gizarte-aurreikuspeneko mutualitateek formalizatutakoak barne, baldin eta administrazioek, organismoek, entitateek eta enpresek sustatzen badituzte, azaroaren 29ko 1/2002 Legegintzako Errege Dekretuaren bidez onartutako Pentsio Planak eta Funtsak Arautzeko Legearen testu bateginaren azken xedapenetako bigarrenean aipatzen direnak, eta bertan adierazitako baldintzetan.