Aviso Cookies

Este sitio web utiliza cookies para que vostede teña unha mellor experiencia de usuario. As cookies non se utilizan para recoller información de carácter persoal. Para máis información consulte a nosa política de cookies.

Valore esta página
Valore este contenido

Contido

Resultados de la búsqueda

A páxina á que intenta acceder non está dispoñible no idioma seleccionado. Desculpe as molestias.
Idiomas dispoñibles: Castellano

A páxina á que intenta acceder non está dispoñible no idioma seleccionado. Desculpe as molestias.
Idiomas dispoñibles: Castellano

O contido da carteira común de servizos do Sistema Nacional de Saúde (SNS) está regulado na Lei 16/2003, do 28 de maio, e no art. 2 do  RD  1030/2006, do 15 de setembro.

A carteira común de servizos do SNS é o conxunto de técnicas, tecnoloxías ou procedementos, entendendo por tales cada un dos métodos, actividades e recursos baseados no coñecemento e a experimentación científica, mediante os que se fan efectivas as prestacións sanitarias. Articúlase ao redor das seguintes modalidades:

a) A carteira común básica de servizos asistenciais do SNS comprende todas as actividades asistenciais de prevención, diagnóstico, tratamento e rehabilitación que se realicen en centros sanitarios ou sociosanitarios, así como o transporte sanitario urxente, cubertos de forma completa por financiamento público.

b) A carteira común suplementaria do SNS inclúe todas aquelas prestacións cuxa provisión se realiza mediante dispensación ambulatoria e están suxeitas a achega do usuario: prestación farmacéutica, prestación ortoprotésica, prestación con produtos dietéticos e o transporte sanitario non urxente, suxeito a prescrición facultativa, por razóns clínicas e cun nivel de achega do usuario acorde ao determinado para a prestación farmacéutica.

A porcentaxe de achega do usuario rexerase polas mesmas normas que regulan a prestación farmacéutica, tomando como base de cálculo para iso o prezo final do produto e sen que se aplique o mesmo límite de contía a esta achega.

c) Carteira común de servizos accesorios do SNS inclúe todas aquelas actividades, servizos ou técnicas, sen carácter de prestación, que non se consideran esenciais e/ou que son coadxuvantes ou de apoio para a mellora dunha patoloxía de carácter crónico, estando suxeitas a achega e/ou reembolso por parte do usuario.

A achega do usuario ou, no seu caso, o reembolso, rexerase polas mesmas normas que regulan a prestación farmacéutica, tomando como referencia o prezo final de facturación que se decida para o SNS.

Carteira de servizos complementaria das comunidades autónomas (CCAA):

As CCAA, no ámbito das súas competencias, poderán aprobar as súas respectivas carteiras de servizos, que incluirán, cando menos, a carteira común de servizos do SNS, nas súas modalidades básica de servizos asistenciais, suplementaria e de servizos accesorios, garantíndose a todos os usuarios deste.

As CCAA poderán incorporar nas súas carteiras de servizos unha técnica, tecnoloxía ou procedemento non contemplado na carteira común de servizos do SNS, para o que establecerán os recursos adicionais necesarios.

En todo caso, estes servizos complementarios non estarán incluídos no financiamento xeral das prestacións do SNS. As CCAA asumirán, con cargo aos seus propios orzamentos, todos os custos de aplicación da carteira de servizos complementaria.


A prestación de saúde pública é o conxunto de iniciativas organizadas polas administracións públicas para preservar, protexer e promover a saúde da poboación. É unha combinación de ciencias, habilidades e actividades dirixidas ao mantemento e mellora da saúde de todas as persoas a través de accións colectivas ou sociais.

As prestacións de saúde pública exerceranse cun carácter de integralidade, a partir das estruturas de saúde pública das administracións e da infraestrutura de atención primaria do SNS.

A atención primaria é o nivel básico e inicial de atención, que garante a globalidade e continuidade da atención ao longo de toda a vida do paciente, actuando como xestor e coordinador de casos e regulador de fluxos. Comprenderá actividades de promoción da saúde, educación sanitaria, prevención da enfermidade, asistencia sanitaria, mantemento e recuperación da saúde, así como a rehabilitación física e o traballo social.

A atención primaria inclúe a abordaxe dos problemas de saúde e os factores e condutas de risco.

A atención especializada comprende as actividades asistenciais, diagnósticas, terapéuticas e de rehabilitación e coidados, así como aquelas de promoción da saúde, educación sanitaria e prevención da enfermidade, cuxa natureza aconsella que se realicen neste nivel. A atención especializada garantirá a continuidade da atención integral ao paciente, unha vez superadas as posibilidades da atención primaria e ata que aquel se poida reintegrar no devandito nivel.

A atención especializada préstase, sempre que as condicións do paciente o permitan, en consultas externas e en hospital de día. 

A atención de urxencia é aquela que se presta ao paciente nos casos en que a súa situación clínica obriga a unha atención sanitaria inmediata. Dispensarase tanto en centros sanitarios como fóra deles, incluíndo o domicilio do paciente e a atención in situ, durante as 24 horas do día, mediante a atención médica e de enfermería, e coa colaboración doutros profesionais.


A prestación ortoprotésica consiste na utilización de produtos sanitarios, implantables ou non, cuxa finalidade é substituír total ou parcialmente unha estrutura corporal, ou ben modificar, corrixir ou facilitar a súa función. Comprenderá os elementos precisos para mellorar a calidade de vida e autonomía do paciente.

Esta prestación facilitarase polos servizos de saúde ou dará lugar a axudas económicas, nos casos e de acordo coas normas que regulamentariamente se establezan por parte das administracións sanitarias competentes.

A prestación con produtos dietéticos comprende a dispensación dos tratamentos dietoterápicos ás persoas que padezan determinados trastornos metabólicos conxénitos e a nutrición enteral domiciliaria para pacientes aos que non é posible cubrir as súas necesidades nutricionais, por mor da súa situación clínica, con alimentos de consumo ordinario.

Esta prestación facilitarase polos servizos de saúde ou dará lugar a axudas económicas, nos casos e de acordo coas normas que regulamentariamente se establezan por parte das Administracións sanitarias competentes.

O transporte sanitario, que necesariamente deberá ser accesible ás persoas con discapacidade, consiste no desprazamento de enfermos por causas exclusivamente clínicas, cuxa situación as impida desprazarse nos medios ordinarios de transporte. 

Esta prestación facilitarase de acordo coas normas que regulamentariamente se establezan polas administracións sanitarias competentes.

As persoas que reciban as prestacións cuxa carteira de servizos comúns se establece nesta norma, terán dereito á información e documentación sanitaria e asistencial, de acordo coa Lei 41/2002, do 14 de novembro, básica reguladora da autonomía do paciente e de dereitos e obrigas en materia de información e documentación clínica, e a normativa vixente en materia de protección de datos de carácter persoal.

Así mesmo, os usuarios do Sistema Nacional de Saúde terán dereito a:

  • A información e, se é o caso, tramitación dos procedementos administrativos necesarios para garantir a continuidade da atención sanitaria.

  • A expedición dos partes de baixa, confirmación, alta e demais informes ou documentos clínicos para a valoración da incapacidade ou outros efectos.

  • A documentación ou certificación médica de nacemento, defunción e demais extremos para o Rexistro Civil.

Complementary Content
${loading}