Seguridade Social

As comunidades autónomas (CCAA), no ámbito das súas competencias, poderán aprobar as súas respectivas carteiras de servizos, que incluirán, cando menos, a carteira de servizos comúns do SNS, a cal debe garantirse a todos os usuarios do mesmo.

As CCAA poderán incorporar nas súas carteiras de servizos, unha técnica, tecnoloxía ou procedemento non contemplado na carteira de servizos comúns do SNS, para o cal establecerán os recursos adicionais necesarios. En todo caso, estes servizos complementarios non estarán incluídos no financiamento xeral das prestacións do SNS.

Saúde Pública

A prestación de saúde pública é o conxunto de iniciativas organizadas polas administracións públicas para preservar, protexer e promover a saúde da poboación. É unha combinación de ciencias, habilidades e actividades dirixidas ao mantemento e mellora da saúde de todas as persoas a través de accións colectivas ou sociais.

As prestacións de saúde pública exerceranse cun carácter de integralidade, a partir das estruturas de saúde pública das administracións e da infraestrutura de atención primaria do SNS.

A carteira de servizos, orientada ao deseño e implantación de políticas de saúde e ao cidadán directamente, comprende:

• Información e vixilancia epidemiolóxica.
• Protección da saúde: deseño e implantación de políticas de saúde e exercicio da autoridade sanitaria.
• Promoción da saúde e prevención das enfermidades e das deficiencias.
• Protección e promoción da sanidade ambiental.
• Promoción da seguridade alimentaria.
• Vixilancia e control dos posibles riscos para a saúde derivados da importación, exportación ou tránsito de mercadorías e do tráfico internacional de viaxeiros, por parte da administración sanitaria competente.
• Protección e promoción da saúde laboral.

SUBIR

Atención primaria

A atención primaria é o nivel básico e inicial de atención, que garante a globalidade e continuidade da atención ao longo de toda a vida do paciente, actuando como xestor e coordinador de casos e regulador de fluxos. Comprenderá actividades de promoción da saúde, educación sanitaria, prevención da enfermidade, asistencia sanitaria, mantemento e recuperación da saúde, así como a rehabilitación física e o traballo social.

A atención primaria, que inclúe a abordaxe dos problemas de saúde e os factores e condutas de risco, comprende as seguintes prestacións:

• Atención sanitaria a demanda, programada e urxente tanto en consulta como no domicilio do enfermo.
• Indicación ou prescrición e realización, no seu caso, de procedementos diagnósticos e terapéuticos.
• Actividades en materia de prevención, promoción da saúde, atención familiar e atención comunitaria.
• Actividades de información e vixilancia na protección da saúde.
• Rehabilitación básica.
• Atencións e servizos específicos relativos á muller, á infancia, á adolescencia, aos adultos, á terceira idade, aos grupos de risco e aos enfermos crónicos.
• Atención paliativa a enfermos terminais.
• Atención á saúde mental en coordinación cos servizos de atención especializada.
• Atención á saúde bucodental.

SUBIR

Atención especializada

A atención especializada comprende as actividades asistenciais, diagnósticas, terapéuticas e de rehabilitación e coidados, así como aquelas de promoción da saúde, educación sanitaria e prevención da enfermidade, cuxa natureza aconsella que se realicen neste nivel. A atención especializada garantirá a continuidade da atención integral ao paciente, unha vez superadas as posibilidades da atención primaria e ata que aquel poida reintegrarse neste nivel.

A atención especializada préstase, sempre que as condicións do paciente o permitan, en consultas externas e en hospital de día.

• Asistencia especializada en consultas.
• A asistencia especializada en hospital de día, médico e cirúrxico.
• A hospitalización en réxime de internamento.
• O apoio á atención primaria na alta hospitalaria precoz e, no seu caso, a hospitalización a domicilio.
• A indicación ou prescrición, e a realización, no seu caso, de procedementos diagnósticos e terapéuticos.
• A atención á saúde mental.
• A rehabilitación en pacientes de déficit funcional recuperable.

SUBIR

Atención de urxencia

A atención de urxencia é aquela que se presta ao paciente nos casos en que a súa situación clínica obriga a unha atención sanitaria inmediata. Dispensarase tanto en centros sanitarios como fóra deles, incluíndo o domicilio do paciente e a atención in situ, durante as 24 horas do día, mediante a atención médica e de enfermería, e coa colaboración doutros profesionais.

A carteira de servizos comúns da prestación de atención de urxencia comprende:

• A atención telefónica, a través dos centros coordinadores de urxencias sanitarias, que inclúe a regulación médica da demanda asistencial asignando a resposta máis adecuada a cada urxencia sanitaria; a información e a orientación ou consello sanitario.
• A avaliación inicial e inmediata dos pacientes para determinar os riscos para a súa saúde e a súa vida e, en caso de ser necesaria, a clasificación dos mesmos para priorizar a asistencia sanitaria que precisen. A avaliación pode completarse derivando aos pacientes a un centro asistencial se fose necesario, para a realización das exploracións e procedementos diagnósticos precisos para establecer a natureza e o alcance do proceso e determinar as actuacións inmediatas a seguir para atender a situación de urxencia.
• A realización dos procedementos diagnósticos precisos e dos procedementos terapéuticos médico-cirúrxicos necesarios para atender adecuadamente cada situación de urxencia sanitaria.
• A monitorización, a observación e a reavaliación dos pacientes, cando a súa situación así o requira.
• O transporte sanitario, terrestre, aéreo ou marítimo, asistido ou non asistido, segundo o requira a situación clínica dos pacientes, nos casos en que sexa preciso para o seu adecuado traslado ao centro sanitario que poida atender de forma óptima a situación de urxencia.
• A información e asesoramento aos pacientes ou, no seu caso, acompañantes, sobre a atención prestada e as medidas a adoptar ao finalizar esta atención, de acordo coa lexislación vixente.
• Unha vez atendida a situación de urxencia, procederase á alta dos pacientes ou á súa derivación ao nivel asistencial máis adecuado e, cando a gravidade da situación así o requira, ao internamento hospitalario, cos informes clínicos pertinentes para garantir a continuidade asistencial.
• A comunicación ás autoridades competentes daquelas situacións que o requiran, especialmente no caso de sospeita de violencia de xénero ou de malos tratos en menores, anciáns e persoas con discapacidade.
  

SUBIR

Prestacións farmacéuticas

Esténdense a todo tipo de medicamentos, con determinadas excepcións legais referidas basicamente a perfumería ou dietética medicamentosa, e dispénsanse:

• De forma gratuíta para os tratamentos que se realicen en institucións sanitarias da Seguridade Social, os dispensados a pensionistas da Seguridade Social e aos traballadores en situación de invalidez provisional derivada de enfermidade común e accidente non laboral.
  
  
• A achega será dun 10% do prezo de venda ao público, cun importe máximo de 2,64 euros en determinados casos.
  
  
• De forma contributiva para o resto dos beneficiarios, cunha participación do 40% do prezo de venda ao público.

SUBIR

Prestación ortoprotésica

A prestación ortoprotésica consiste na utilización de produtos sanitarios, implantables ou non, cuxa finalidade é substituír total ou parcialmente unha estrutura corporal, ou ben modificar, corrixir ou facilitar a súa función. Comprenderá os elementos precisos para mellorar a calidade de vida e autonomía do paciente.

Esta prestación facilitarase polos |SPS ou dará lugar a axudas económicas, nos casos e de acordo coas normas que regulamentariamente se establezan por parte das administracións sanitarias competentes.

A prestación ortoprotésica comprende os implantes cirúrxicos, as próteses externas, as cadeiras de rodas, as órteses e as ortopróteses especiais.

SUBIR

Produtos dietéticos

A prestación con produtos dietéticos comprende a prestación dos tratamentos dietoterápicos ás persoas que padezan determinados trastornos metabólicos conxénitos e a nutrición enteral domiciliaria para pacientes aos que non é posible cubrir as súas necesidades nutricionais, a causa da súa situación clínica, con alimentos de consumo ordinario.

Esta prestación facilitarase polos servizos de saúde ou dará lugar a axudas económicas, nos casos e de acordo coas normas que regulamentariamente se establezan.

SUBIR

Transporte sanitario

O transporte sanitario, que necesariamente deberá ser accesible ás persoas con discapacidade, consiste no desprazamento de enfermos por causas exclusivamente clínicas, cuxa situación as impida desprazarse nos medios ordinarios de transporte. Esta prestación facilitarase de acordo coas normas que regulamentariamente se establezan polas Administracións sanitarias competentes.

A carteira de servizos comúns de transporte sanitario inclúe o transporte sanitario non asistido, que é o iniciado para o traslado especial de enfermos ou accidentados que requiren asistencia técnico sanitaria en ruta.


Traslado de pacientes entre Comunidades Autónomas

Cando unha comunidade autónoma decida trasladar a un paciente a outra comunidade con fin de prestarlle asistencia sanitaria que non é posible facilitar cos seus propios medios, proporcionará o transporte sanitario ao paciente que o precise, tanto para o seu desprazamento ao centro sanitario, como para o regreso ao seu domicilio se persisten as causas que xustifican a necesidade desta prestación. En caso de utilizarse transporte aéreo ou marítimo, a comunidade receptora farase cargo do traslado do paciente dende o aeroporto, heliporto ou porto ata o centro sanitario, así como do regreso dende este ata o aeroporto, heliporto ou porto se persisten as causas que motivan a necesidade de transporte sanitario.

No caso de pacientes sometidos a tratamentos periódicos, como diálese ou rehabilitación, que se desprazan a outra comunidade autónoma durante un período de tempo, é esta comunidad a que, aplicando os criterios que utiliza para autorizar o uso de transporte sanitario no seu ámbito, faise cargo de facilitar esta prestación para recibir estes tratamentos aos usuarios que o requiran por causas estritamente médicas.

Cando un paciente desprazado transitoriamente a outra comunidade autónoma recibiu asistencia sanitaria urxente, a comunidade de orixe do paciente é a que se fai cargo do transporte sanitario que precise por causas estritamente médicas para o seu traslado á comunidade de orixe, ben ao seu domicilio ou a outro centro sanitario.

SUBIR

Servizos de información e documentación sanitaria

As persoas que reciban prestacións da carteira de servizos comúns terán dereito á información e documentación sanitaria e asistencial, de acordo coa Lei 41/2002, do 14 de novembro, básica reguladora da autonomía do paciente e de dereitos e obrigas en materia de información e documentación clínica, e a Lei Orgánica 15/1999, do 13 de decembro, de protección de datos de carácter persoal.

Así mesmo, os usuarios do SNS terán dereito a:

• A información e, no seu caso, tramitación dos procedementos administrativos necesarios para garantir a continuidade da atención sanitaria.

• A expedición dos partes de baixa, confirmación, alta e demais informes ou documentos clínicos para a valoración da incapacidade ou outros efectos.

• A documentación ou certificación médica de nacemento, defunción e demais extremos para o Rexistro Civil.

SUBIR

Accidentes de traballo e enfermidades profesionais

As prestacións sanitarias en caso de continxencias profesionais, prestaranse da forma máis completa, teñen o mesmo contido que o derivado de causas non profesionais e, ademais (art.  11 Decreto 2766/1967, do 16 novembro):

• A subministración e renovación dos aparatos de próteses e ortopedia necesarios e os vehículos para inválidos.
• A cirurxía plástica e reparadora adecuada, cando unha vez curadas as lesións por accidentes de traballo quedasen deformidades ou mutilacións que produzan alteración importante no aspecto físico do accidentado ou dificulten a súa recuperación funcional para o emprego posterior.
• Durante o período de asistencia sanitaria deberá realizarse, como parte da mesma, o tratamento de rehabilitación necesario para lograr uha curación máis completa e no prazo máis curto ou obter unha maior aptitude para o traballo.
• Este tratamento poderá efectuarse tamén despois da alta con secuelas ou sen elas, e sempre que permita a recuperación máis completa da capacidade para o traballo en relación cos Servizos Sociais correspondentes.
• As prestacións farmacéuticas dispénsanse de forma gratuíta.
• Subministración ás empresas de boticas como material de primeiros auxilios en caso de accidente de traballo, sempre que asuman respecto aos seus traballadores a protección polas continxencias profesionais.

Cando as continxencias profesionais se protexen polo INSS , este Instituto debe pagar aos SPS das CCAA, as prestacións sanitarias, farmacéuticas e recuperadoras derivadas de continxencias profesionais sufridas polos afiliados con cobertura por esta continxencia nesta entidade xestora (disposición adicional 59ª da Lei 30/2005, do 29 de decembro, de Orzamentos Xerais do Estado para 2006, desenvolvida por Orde TAS  131/2006, do 26 de xaneiro).